Een groep mensen aan het praten
Nieuws

Een kijkje in de tweede leergang

In gesprek met deelnemers Iris, Jason en Marleen

Onze tweede leergang wijkontwikkeling is alweer halverwege. Vijftien (startende) Groninger wijkvernieuwers schreven zich een half jaar geleden in om een jaar lang in een gemengde groep te leren, te doen en te ontmoeten. Met vijf modules en twee intervisiebijeenkomsten achter de kiezen, willen we graag even horen hoe het met ze gaat. We spraken met Iris de Leeuw, Jason Hekman en Marleen van Dam.

Een brede blik en een nieuw netwerk

Ze zitten met zijn vieren aan een lange tafel. Op tafel liggen nog de resultaten van een ochtend intervisie, met coach Lisanne Boersma. De kamer ademt nog na, de gezichten staan enthousiast. Iris begint te vertellen. “Ik ben best wel nieuw in de wijkvernieuwing. Ik werk als consulent leefbaarheid bij Woonborg, een woningcorporatie die vooral actief is in de dorpen ten zuiden van de stad. Ik wilde vooral meedoen met de leergang om een bredere blik te krijgen en een netwerk op te bouwen.”

Tot nu toe voldoet de leergang aan Iris’ verwachtingen. “Het is zo interessant om door mensen uit andere vakgebieden meegenomen te worden en de wijk door hun ogen te bekijken. Ik had bijvoorbeeld nooit zo’n zicht op hoe gebouwen werken. Nu snap ik dat een dichte plint van een gebouw vaak zorgt voor een onveilig gevoel op straat.”

Het is zo interessant om door mensen uit andere vakgebieden meegenomen te worden en de wijk door hun ogen te bekijken.

Iris de Leeuwconsulent leefbaarheid bij Woonborg
Foto van een tafel met daarop een aantal woorden geplakt

Elke keer een leuke verrassing

Marleen vult Iris aan. “Ik werk ook bij een woningcorporatie, bij Nijestee. In mijn werk heb ik heel veel één op één contact met huurders. Maar ik wilde meer van het individu naar de maatschappij. Daar is die brede blik en de samenwerking met andere partijen voor nodig. Het is heel leerzaam om nu met mensen van de gemeente, opbouwwerkers, bewonersinitiatieven en energiecoöperaties in een groep te zitten.” Marleen noemt elke bijeenkomst ‘een leuke verrassing’. “De voorbereiding en de informatie die we vooraf krijgen is heel professioneel en volledig. Je weet dus vooraf wel welke onderwerpen aan bod komen, en toch krijg je steeds nieuwe inzichten. Zo was ik onder de indruk van het verhaal van René Asschert over de opgave in de wijkvernieuwing en dan vooral dat er zoveel aandacht naar de jeugd gaat. Kinderen zijn de toekomst van de wijk.” De leergang brengt voor haar ‘de leefwereld en de systeemwereld’ dichter bij elkaar.

Dat bevestigt Jason. Jason werkt niet als professional in de wijkvernieuwing. Hij woont in De Hoogte en is erg geïnteresseerd in wat er allemaal in die wijkaanpak gebeurt. Vanuit zijn nieuwsgierigheid en onbevooroordeelde blik is hij vaak degene die de kritische vragen stelt in de groep. Daarmee houdt hij de anderen ook weer scherp. “Ik ben heel objectief en flexibel; ik ga mee met de flow. Ik kijk elke keer opnieuw wat ik kan bijdragen en heb geen vooropgesteld doel voor ogen.” Jason weet niet of hij ook als professional in de wijkvernieuwing wil gaan werken. “Ik weet nu in ieder geval veel beter wat er speelt en sta voor alles open.”

Bouwen aan kennis

Op de vraag wat ze vanuit de leergang tot nu toe het meest is bijgebleven, moeten ze alle drie even nadenken. “Het zijn zoveel verschillende dingen, en veel inspirerende verhalen”, zegt Iris. Marleen denkt even na en noemt dan de module over geld, macht en ethiek. Deze dag werd ingeleid door Pieter Bregman, voormalig directeur van Nijestee. “Ik ben zelf vooral met ethiek bezig, maar juist dat inzicht over hoe de verhoudingen liggen en wie bepaalt waar het geld heen gaat, was een enorme eye-opener. En ook dat je daar dus zelf invloed op kunt hebben. Door de juiste mensen aan te spreken, gewoon vragen te durven te stellen en door kennis op te bouwen. Kennis is macht. Daar helpt de leergang mij mee; ik bouw aan mijn netwerk, stel vragen en bouw aan mijn kennis.”

Een groepje mensen met elkaar aan tafel rondom een paar afbeeldingen van een wijk

Vasthouden van het netwerk

Natuurlijk vragen we Iris, Marleen en Jason ook of ze nog ideeën hebben voor de leergang. Iris trapt weer af. Iris werkt vooral in de dorpen, en de opgave en de samenwerking is daar toch wel echt anders dan in de stad. “Ik zou mensen graag willen laten zien wat ik zie in mijn werk. Ik zou daar wel meer aandacht voor willen hebben. Ik denk dat we van de dorpen veel kunnen leren. Dat geldt aan de andere kant ook voor de grote steden. Ook daar valt veel van te leren.” Jason hoopt vooral dat de deelnemers aan de leergang elkaar ook na de leergang blijven zien. “Er is echt een netwerk aan het ontstaan, en het is mooi om dat vast te houden. Niet alleen bij deze deelnemers, maar ook samen met de deelnemers aan de eerdere en latere leergangen.” Een mooie oproep van Jason, die we ook herkennen uit de eerste leergang. Ook deze groep blijft elkaar opzoeken en hebben, als spreker, workshopleider of wijkgids, een actieve rol in het programma van Wijkmakers. Dit bevestigt voor ons het nut én het plezier van Wijkmakers: er ontstaat een beweging van gedreven professionals en bewoners die samen de wijk willen maken.